Herkes yaptıklarıyla anılır/Güzelse güzel,çirkinse çirkin.
Atilla hülyalarda-rüyalarda/Gerçeklerde hayallerde.Bir insan hayata gelmiştir,bir ağaç değildir ki yalnız ve ayakta ölebilsin. Sevmenin yaşı yoktur,yeri gelir beştir yaş(platonikte olsa),yeri gelir yetmiştir ya da elli.amaç Şairin dediği gibi “Hayat Issız Bir Gezegen Tenhalığına Bürünmektense Yalnızlık Mutlaka Paylaşılacak Suç Ortağı Sevgiliyle” Dünyaya yalnız gelip yalnız gidiyoruz/Doğarkende ağlıyoruz,Ölürkende.
Herkes sevgisini bilinci kadar farklı farklı yaşıyor. Mahallemizde Veli Dayı vardı,Ali Münif caddesinde ki bir işhanında gündüz bekçisi,hergün-hiç ara vermeden,eşine nergiz getirirdi,(ekonomisi onu elveriyordu…yoksa en kralını getireceğine şüphe yok).Kesemde yoktu yüreğimden verdim felsefesindeydi Veli dayı,Adam olandı o.
Müteahit sonradan görme Ahmet’te evdeki çocuklarının annesi olan Fatoş’u,paranın gücüyle binbir defa aldatarak skor yapıyor,zannediyor ki hep kendisinin doğrusu doğru ama hayatın Bumerangını unutmuş(her yaptığı kendine geri dönecek). “Bir Filiz Vardı”adlı kitabında Orhan Kemal’in karısı kendini balkondan aşağı atıyor,Orhan’ın kendini Filiz’le aldattığını duyunca…
Garibanın Babası M.Ali,elli yaşından sonra dünyalar güzeli eşini,Fahriye’yla aldatıyor(aşık olmuş güya). Atilla kirli dünyada her şeye değecek bir güzel Çerkez kızına gönlünü kaptırmış(bütün yeminlerini bozarak).
Sevgi emek ister,birazda yürek.Herkes ektiğini biçecek hayatın her döneminde.
Metropollerde Devler Cüceleşiyor.Şu Koskoca Evrende Yüreğin Kadar Yer Kaplayacaksın, Unutma…
Her sevda doğru/Her evlilik yanlış belkide...
Kurumsallığını yıpratarak gidecek Evlilik kurumu,insan vicdanını yitirdikçe,insan şasiyetini kaybedip başka çıyanlara uydukça,insanı hayvandan ayıran vicdanı kaybettikçe. Evlenip çocuk yaptı Mahsun,Dünyaya gelen çocuğunu leğenin altına koyup havasız bırakıp öldürdü, Annenin Çığlıklar kırlangıçlar gibi göğe yükseldi, sebep eşi hala ilk sevdiği erkekle berabermiş gizlerde,ondanmış zavallı bebe,Mahsun’un kısır olduğunu sağır sultan biliyor ama sebep mi bir canlının canına kıymak yazık,insanlık adına.Mahsun,bundan sonra insanda olamayacak ,o artık bundan sonra kendi vicdanının girdabında zayi. Cehalet-i Uzma.
Kendinden zayıfı ezmemeli, seviyorsan,ya seviyene çekmeli ya seviyesine inmeli ya da daha yukarı çıkarmalı şu ölünesi Dünyada. Eskilerde Taş Devrinde kaldı erkek üstünlüğü(Böyle teknoloji yoktu Erkek fiziken güçlüydü o zamanlarda)şimdilerde her şey Robotik. İnsan insanı anladığında insandır.Karşı cinsle evlilik ya da sevgililik her neyse,bir birlikteliğe başlarken herşey süt liman daha sonrası en düşman hareketler hatta şimdilerde eskilerde hiç olmadığı kadar insanın canına kasıtlar,biz Asya’lılar sevgimizdede çokuz/nefretimizdede ,ortası yok,ama bu doğru değil…
Dürüstlük ve vicdan çerçevesindedir çareler,inanmıyorsan o nu seçmemeli,seçtiysen sonuna kadar onurlu mücadeleni vermeli iki kişilik yalnızlıkta. En özelin karın-kocan-sevgilin,her şeyi paylaştığın en gizlilikte,en özelde,karşındakine samimi ol,o niteliktekini seç ilk önce,onu kardeşin-annen gibi gör,sana ve sevdiklerine yapılmasını istemediğini ona yapma,iğneyi ele çuvaldızı kendine batır…
Öyleyse ”Önce Canan Sonra Can'Artık
İsmet Tanlı
