HAYATIN BÜYÜSÜ

                             

                                    HAYATIN BÜYÜSÜ

         Kişiler üzerinden ya da olaylar üzerinden bir sonuca varmaya çabalamak bizi aksatır.

        Üzerinde durulması gereken düşünce... 

        Benim de üzerinde durduğum, daima düşünceler odu... Düşünceler... Düşünceler...

        Sonuçta '(çoğu) insan' çoğu zaman küçük avlar peşinde heder olan, açmazlar içinde bocalayan, olaylar karşısındaki insan davranışkarını ya da olayların kendisini hedef seçince, düşüncelerden uzaklaşır, acınası bir ziyaretçi haline gelir şu yeryüzünde...

**** 

        Kimileri bir kez kandırılınca dağılır. Böylece artık herkese karşı tedbir almaya başlar. Tedbir alma paranoyasıyla yaşamak, iyi bir şey mi? Sanırım, değil...

        Birçok kez kandırılmayı göze almak, size maddi ve manevi zararlar verebilir, ama bu kişiliğiniz açısından iyi bir şeydir.

        Kandırılmanıza yol açan şey, gözleri perdeli olmanız ya da saf olmanız değil, bunu siz iyi biliyorsunuz. Benliğinizi korumak için, aşırı tedbirler almadan yaşamayı yeğliyorsunuz, bu hayatın sahiciliğinden kopmamanızı sağlıyor, öyle değil mi?

        İnsanlığa inancınızı korumak istediğiniz için, olacakları göze almış oluryorsunuz.

        Bulantılarınıza sebep olacak bozuk kişilerin çiğ davranışlarına karşı boyuna tedbirler alarak yaşayanlar, olduğu kendileri olma hallerini zamanla kaybederler. Oysa hayat kısadır, ama böyle şeyler için ömür oldukça uzun bir serüven...

        İnsanın, tedbirler alacağım derken davranışlarını kendi doğal davranışları olmaktan çıkartıp hayata esas kendisinden başka biri olarak devam etmek zorunda kalması hoş bir şey olmasa gerek.

       Hayatına ve ilişkilerine karşı samimi, karakteri güçlü bir birey, tedbirsizlikten gelecek zarara katlanabilir. Çünkü o kişi, şu dünyada sadece bir kez yaşama hakkı olduğu bilincindedir. Hayatın tekrarı yok...

       İnsanın tekrarı olmayan şu hayatı ara sıra kandırılarak da olsa kendi benliğiyle doğal yaşaması, ara sıra üzülmekten kaçınarak başka biriymiş gibi yaşamasından pekâlâ iyidir.

Cengis Asiltürk

Orjinal Köşe Yazısına Git